De hongerdoek 2027/2028: Weg naar het ongewisse

Das Misereor-Hungertuch 2027 ‘Weg ins Ungewisse’ von Bruce Clarke © Misereor

Onze huidige tijd wordt gekenmerkt door sociale, politieke en ook persoonlijke onzekerheid. Mondiale crises – oorlogen, klimaatverandering, groeiende sociale ongelijkheden, vluchtelingenstromen – zijn van invloed op zowel de samenleving als ook op het individu.
Mensen ervaren verlies en voelen zich overweldigd door alles wat gebeurt. Veel zekerheden gelden niet meer, vertrouwde kaders beginnen te wankelen. Tegen deze achtergrond nodigt de door de kunstenaar én activist Bruce Clarke geschilderde hongerdoek Weg naar het ongewisse ons uit om op weg te gaan als een existentiële beweging in een voortdurende spanning tussen hoop en twijfel, nabijheid en afstand, vertrouwen en kwetsbaarheid. En tegelijkertijd biedt de doek een gevoel van veiligheid: je bent niet alleen. Je wordt begeleid.
De hongerdoek laat meerdere mensen zien die in beweging zijn. Hun lichamen zijn met elkaar verstrengeld. Er zijn twee groepen van elkaar te onderscheiden. Handen grijpen, houden vast, ondersteunen en trekken. Armen worden uitgestrekt. Sommige lichamen leunen naar voren, andere lijken gespannen of te aarzelen. Er ontstaan relaties, mensen zijn afhankelijk van elkaar. Ze ondersteunen elkaar. En ze zijn in beweging.
Fragmenten van kaarten en teksten zijn in de hongerdoek verwerkt. Ze verwijzen naar pogingen tot oriëntatie. De kaart van een deel van Afrika, die op de hongerdoek te zien is, vormt een brug naar de Vastenactie in 2027, die zich richt op partners in Tanzania. Partners, die zich inzetten voor meer menselijkheid en meer perspectief. Ook in Tanzania zijn mensen samen onderweg – om vooroordelen te doorbreken en om samen een toekomst te bouwen, gebaseerd op verbondenheid en gemeenschap.
‘Weg ins Ungewisse’, weg naar het ongewisse, het onzekere, staat er op de hongerdoek. De tekst vormt een verbinding tussen de vele afzonderlijke impulsen op het schilderij met als kerngedachte het ‘onderweg zijn’. Wanneer we een relatie aangaan met andere mensen, wanneer we iets nieuws durven te proberen – dan bewandelen we onzekere paden. Maar wanneer we erop vertrouwen dat we op dat onzekere pad begeleid zullen worden, dan zal het onderweg-zijn ons verrijken en meer mens maken.
De gelovige achtergrond vormt het Emmaüs-verhaal (Lc. 24). De kennis van de twee leerlingen groeit in het samen oplopen met die ‘onbekende’. En pas in een alledaags moment, het breken van het brood, wordt duidelijk dat er iets veranderd is.
Emmaüs is geen plaats. Emmaüs is een weg. Mijn weg. Jouw weg. De weg van ons allemaal. Emmaüs leeft van relatie met elkaar. Van naar elkaar luisteren. Van elkaar begeleiden op onze levensweg, waar zowel vreugde en vriendschap als ook verdriet, teleurstelling en pijn deel van uit maken.

Naast de hongerdoek zelf in twee formaten en A4-tjes is vanaf 7 november 2026 bij Vastenactie een informatiemap beschikbaar met een gedetailleerde uitleg bij de hongerdoek en mogelijkheden om er mee aan de slag te gaan in de parochie, zowel tijdens vieringen en meditaties als ook tijdens informatieve bijeenkomsten.