Ondanks beloftes van veel politici dat er niet gesnoeid zou worden in het geld voor ontwikkelingssamenwerking, maakt een rapport dat op 4 april is gepubliceerd door de Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD) duidelijk dat er sprake is van een scherpe daling. De Nieuwsbrief van AEN maakt daar melding van. In 2011 bedroeg het totaal dat aan ontwikkelingsgeld werd uitgegeven door rijke landen $135,5 miljard, een vermindering van $3,4 miljard ten opzichte van het jaar ervoor. Het is de eerste daling sinds 1997. De periode tussen 2000 en 2010 liet een groei zien van 63 procent. De reden voor de daling hangt ongetwijfeld samen met de economische problemen van de westerse landen, met name in Europa. Donorlanden houden de hand steviger op de knip. Dat geldt ook voor geld dat bestemd is voor Afrika. Het totale bedrag dat aan remittances en directe investeringen door de Afrikanen in het buitenland naar hun land van herkomst wordt gestuurd is momenteel hoger dan het bedrag dat aan ontwikkelingsgeld naar Afrika gaat.

Steeds meer koffieboeren in Guatemala diversifiëren meer, stappen in certificatieprogramma's en streven naar koffie van topkwaliteit. Het is hun antwoord op de klimaatverandering, de prijsspeculatie en de naweeën van de koffiecrisis van 2000. Zo bericht IPS.
De Guatemalteekse koffieboeren, die 95 procent van hun productie uitvoeren, willen opnieuw het productievolume van twaalf jaar geleden, het volume van voor de internationale koffiecrisis, bereiken. Ze willen dat bereiken door in certificatiesystemen te stappen, zoals dat van Starbucks, Fairtrade International (FLO) en Utz Kappé. Met zo'n certificaat moeten vier zaken worden gegarandeerd: een goede behandeling van de werknemers, geen gebruik van verboden chemische producten, een correcte herkomst van de koffie en een goede kwaliteit. Dat geeft de koffie een toegevoegde waarde van 10 tot 20 dollar (7,8 tot 15,6 euro) per centenaar (46 kilogram). Om de kwaliteit te verbeteren en de schommelingen door de internationale speculatie op te vangen hebben ook steeds meer koffieboeren zich in coöperaties georganiseerd.
Koffie is met 40 procent van de landbouwoppervlakte de belangrijkste teelt in Guatemala, gevolgd door suikerriet, met 28 procent. De belangrijkste klanten zijn de Verenigde Staten, de Europese Unie, Canada en Japan.

De Verenigde Naties hebben vliegtuigen ingezet om twaalfduizend Zuid-Soedanezen vanuit het noorden naar hun eigen land te brengen. Zij zijn, op de terugweg naar Zuid-Soedan, gestrand in Kosti, tussen Khartoum en de grens. Ze wilden met boten via de Nlijl naar het zuiden, maar de boten konden maar een klein aantal van hen vervoeren.
De situatie heeft volgens persbureau IPS de VN doen besluiten vliegtuigen in te zetten om in de komende weken de Zuid-Soedanezen uit Kosti naar Juba te brengen. In totaal zijn er de afgelopen anderhalf jaar 375.000 Zuid-Soedanezen teruggekeerd, maar nog steeds woont een half miljoen zuiderlingen in het noorden. Een deel van hen wil waarschijnlijk naar het zuiden, nu de spanning oploopt. Dat zal een groot effect hebben op de humanitaire situatie daar. De voedselprijzen stijgen, waardoor steeds meer mensen van hulp afhankelijk zijn. De prijs van elementaire levensmiddelen is door de opgelaaide strijd om olie in het grensgebied tussen noord en zuid Soedan verdriedubbeld. Aldus de hulpcoördinator van de VN. Voordat de strijd om de olie losbarstte had Zuid-Soedan al 760 miljoen dollar (600 miljoen euro) nodig voor de humanitaire noden. Het benodigde bedrag gaat nu alleen maar groter worden. Vooral grensgebieden, die afhankelijk zijn van traditionele handelsroutes tussen noord en zuid, hebben te lijden onder de spanningen. Terwijl ook hulporganisaties steeds meer geld kwijt zijn aan brandstof, verslechtert de humanitaire situatie met de komst van tienduizenden vluchtelingen uit het noorden, vooral uit Blauwe Nijl en Zuid-Kordofan, twee staten waar Khartoum tegen opstandelingen vecht.
Hulporganisaties en de kerken riepen de beide regeringen deze week op de strijd in de beide deelstaten te staken en tot een vredesakkoord te komen.

Kort geleden is de pater spiritijn Dieudonné Nzapalainga benoemd als aartsbisschop van Bangui in de Centraal Afrikaanse Republiek. In dat aartsbisdom hebben veel Nederlandse spiritijnen (Gemert) gewerkt. Nzapalainga is van Bangassou en trad in 1993 in in de congregatie van de H. Geest. Na zijn priesterwijding in 1998 studeerde hij theologie in Frankrijk waarna hij regionaal overste voor zijn congregatie in Centraal Afrika werd. Ook was hij voorzitter van de conferentie van hogere overste in Midden Afrika. Hij was al administrator in Bangui. Van de ruim 1 miljoen inwoners in het aartsbisdom is bijna een kwart katholiek. Er zijn 25 parochies, ruim honderd priesters en iets meer zusters.

Kardinaal Peter Turkson, de Ghanese voorzitter van de pauselijke Raad voor Rechtvaardigheid en Vrede, is op het Vaticaanse congres over de mensenhandel fel uitgevallen tegen de groeiende mensenhandel en gedwongen prostitutie naar aanleiding van grote sportmanifestaties. Hij verwees onder meer naar de sterke stijging van de prostitutie tijdens de Afrikacup van 2008 in Ghana en het WK-voetbal van 2010 in Zuid-Afrika. Volgens de kardinaal verrijken gewetenloze misdadigers zich aan nieuwe vormen van slavernij  zoals dwangarbeid, mensenhandel en gedwongen prostitutie. Anderzijds moet worden vastgesteld dat nationale en internationale regels onvoldoende zijn om deze kwalen in een geglobaliseerde wereld te bestrijden. Turkson vond dat alles in het werk gesteld moert worden om de slachtoffers beter te beschermen. De strijd tegen armoede is daarvan een belangrijk onderdeel. Zo zei hij. De congresgangers riepen ook op om mensen die zich aan een of andere vorm van mensenhandel schuldig maken effectief te vervolgen. Zij ondertekenden een verklaring tegen de mensenhandel.